زيد مىگويد : نزد زينب رفتم ، در حالى كه او به خمير خودش مايه مىريخت ، وقتى او را ديدم ، كار بر من دشوار شد ؛ تا جايى كه وقتى فهميد كه رسول خدا او را ياد نموده ، نتوانستم به او نگاه كنم . به او پشت كردم و گفتم : اى زينب ! مژده بده كه رسول خدا از تو خواستگارى مىكند . او با اين خبر خوشحال شد و گفت : من كارى نمىكنم تا با پروردگارم مشورت نمايم . « پس به سجده‌گاهش رفت كه اين آيه نازل شد ، و او با رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) ازدواج كرد و همبستر شد و بر هيچكدام از زنانش مثل زينب وليمه نداد : گوسفندى را ذبح كرد و مردم را با نان و گوشت طعام داد ، تا اينكه آفتاب برآمد » . « 1 » « إتّق اللّه » نهى « تنزيهى » است نه نهى « تحريمى » ، چون طلاق حرام نيست ، بلكه فقط مبغوض خداوند است ، زيرا « طلاق » نقيض « نكاح » است كه نكاح مندوب و مستحبّ مىباشد . همچنين گفته شده است كه معناى آن اين است كه : همسرت را به سبب درشتى و اذيّت شوهرش ، ملامت نكن . در آنچه كه رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) مخفى نگه مىداشت ، نيز اختلاف شده است و چند قول در آن گفته شده است : 1 - خداوند به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) اعلام كرده بود كه زينب از همسران وى مىباشد و زيد وى را طلاق خواهد داد . بنابراين وقتى زيد آمد و خواست همسرش را طلاق دهد ، به او فرمود : همسرت را نگه دار . خداوند به او فرمود : چرا به او مىگويى همسرت را نگه دار ، در حالى كه من تو را آگاه كرده‌ام كه زينب از همسران توست . اين قول از امام سجّاد ( عليه السّلام ) نقل شده است كه مطابق آيه نيز مىباشد . زيرا خداوند فرمود : آنچه را وى مخفى كرده ، آشكار خواهد ساخت ، در حالى كه غير از تزويج ، چيزى را آشكار نكرد و فرمود : « زوّجناكها » و اگر چيزى غير از ازدواج بود ، بايد آن را آشكار مىنمود ، بنابراين خداوند ، پيامبر را بر اين امر عتاب كرده است .

--> ( 1 ) . ازدواج با زينب جهت لغو نمود نمسئلهء سنّتى و جاهلى « فرزند خواندگى » بود كه در ميان اعراب مرسوم بود . كه آنان فرزند خوانده را همانند فرزند واقعى مىدانستند و به آنان حقوقى قائل بودند و اين امر در آيه شريفه آمده است ؛ « وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ . . . . » ازدواج با همسر پسر خوانده جهت لغو اين پديده بوده است . « لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ . . . » . ( مترجم )